Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP-jeugdtoernooi (verslag en eindstanden) (21-09-2019).pdf
Vorige pagina
RSS feed

24 april

Bekerwedstrijd: Utrecht - HWP 3,5-0,5
Het mocht niet zijn, we zijn er uit geknikkerd. Het tweede deel van de match was nochtans spannend. Voor het eerste deel verwijs ik graag door naar Koen en Ivo, zij waren de enigen die toen fysiek aanwezig waren. Twee en een half uur file op de Ring van Antwerpen waardoor Tieme en ik pas rond 21u.20 ter plaatse waren. Dankzij het begrip en de welwillendheid van onze tegenstanders hadden we nog 40 minuten over voor onze eerste 40 zetten en konden we er toch nog een match van maken. Koen en Ivo op 1 en 3 met zwart. Om 21u.20 zagen die stellingen er alvast niet meer zo fris uit. Maar, met 2 spelers in vorm is dat niet zo erg: allebei een kwaliteitsoffer en plots stellingen waar zelfs overwinningen lijken in te zitten. Tieme en ik waren ondertussen aan het snelschaken, met verschillende strategieën. Tieme hield de stelling zo eenvoudig mogelijk en met een hele reeks gezonde zetten had hij zich naar een winststelling met pluspion gewerkt. Ikzelf smeet er uit goede gewoonte meteen 2 pionnen tegen, mijn grotere ervaring in dit soort stellingen reduceerde snel de tijdachterstand. De tijdnoodfase nadert. Koen en Ivo zijn plots klaar. "2-0, Menno", zo roept Tomas Willemze ons in het oor. Ha? Voor ons? Neen dus, Koen (tegen Tomas) - naar eigen zeggen nooit echt de winst in zicht gehad - en Ivo (tegen Jelmer Jens) hebben toch de vlag moeten strijken. Balen, want met een winnende stelling voor Tieme op het bord moet ik op zet 41 vaststellen dat ik mijn eigen winststelling tegen Menno Okkes verprutst heb. Ik kan kiezen uit eeuwig schaak of mat gezet worden in een zet of 3. Twee minuten later wordt de keuze gemakkelijker: Tieme heeft tegen Alexander Van Beek in zijn laatste zetten voor de tijdcontrole twee pionnen weggegeven en kan in het eindspel hoogstens remise halen. Remise bij mij dus en de uitschakeling is een feit. Dat Tieme om middernacht nog een vol stuk wegblundert en zo nog verliest, is enkel nog goed voor de statistieken.

Auteur: Tom Piceu


23 april

Ook schaken bij Senior Games in Zeeland
De provincie Zeeland is van 7 tot en met 12 september 2009 gastheer van de Senior Games. Naar verwachting zullen in die periode ruim 3.000 50+ers in 22 verschillende takken van sport om de hoogste eer strijden. Schaken is een van de sporten waaraan kan worden deelgenomen. De inschrijving voor het evenement sluit op 1 mei.

Ook schaken bij Senior Games in Zeeland

Wilt u ook meedoen aan de Senior Games 2009? Schrijf u dan voor 1 mei hier in. Daar vindt u ook meer informatie over het evenement.


21 april

HWP 5 nog steeds op koers
Op een maandagavond naar Kruiningen, maar we waren kompleet en op tijd. Manuel Colsen was het eerste klaar, remise. Hoewel DZD3 helemaal onderaan staat was op de andere borden nog volop strijd. Uiteindelijk won Nick Dubbeldam als eerste, een koningsaanval langs de h-lijn bleek beslissend. Vervolgens een punt van Cor Provoost, die ergens een stuk gewonnen had. Daarna kon ik zelf het beslissende punt binnen brengen in een toreneindspel met pluspion. De score werd nog hoger doordat ook Sadik Bajraktari won, en toen was alleen Nick Wegman nog bezig. In een eindspel van Paard + Loper tegen 2 Paarden wist hij een beslissende koningswandeling op het bord te brengen, uiteindelijk kwam het punt doordat de vlag viel maar Nick stond toen al gewonnen. Inmiddels is het ook zeker dat de 2e plaats recht geeft op promotie naar de hoofdklasse. We hebben daarvoor alles in eigen hand, een overwinning in de laatste ronde is genoeg.
DZD 3   HWP 5   0.5 - 5.5
1 Herman Schoonakker 1371 Gert van Rij 1982 0-1
2 Jerry Ros Nick Dubbeldam 1973 0-1
3 Flip Meijaard 1508 Nick Wegman 1641 0-1
4 Eric Dek 1563 Sadik Bajraktari 0-1
5 Eldert Besseling 1520 Cor Provoost 1724 0-1
6 Rob Oosterlee 1535 Manuel Colsen 1508 ½-½

Auteur: Gert van Rij


19 april

HWP 4 wint overtuigend
Op 18 april 2009 reisde team 4 af naar Goes. Enigzins gehinderd door de ZLM tour kwamen we toch nog op tijd op de mooie locatie. We kwamen in een prima lokaal terecht met voldoende speelruimte en zagen direct al, dat Goes 2, gezien de opgetrommelde spelers er een echte wedstrijd van wilde maken. Dat gebeurde dan ook, aan de eerste vier borden werd 2-2 gelijk gespeeld, doch de 4 laatste Goese borden vielen door de mand.
Voor ons liep het zoals gewenst. Emile Cardon en Bernard de Bruycker gaven hun tegenstanders geen enkele kans en openden de score. Op dat moment stond ook John Gommers al gewonnen. Hij speelt op dit moment zo goed, dat hij er een show van maakte. In plaats van een volle toren te nemen om mat in 1 te verhinderen begon hij zelf een mataanval met allerlei schaakjes en offers die voortdurend het mat verhinderden. Op het juiste moment sloeg hij vernietigend toe. Rudi Pauwels had intussen genoegen met remise genomen. Frappant was dan ook het remise aanbod op bord 1 bij Henk de Ridder. Henk dacht er toch nog even over na, maar besloot geen onnodige risico's te nemen en de stand op 4-1 te brengen. Hij had gezien dat Tom Lammens gewonnen stond. Verrassend was echter dat Alex de Ridder nog eerder klaar was. Hij zadelde zijn toch niet zwakke tegenstander met het ene probleem na het andere op. Tegenstander Maxim le Clercq gebruikte letterlijk al zijn tijd en gaf op toen er nog maar een paar seconden over waren voor 8 zetten en de stelling hopeloos was met ook nog een paar pionnen minder. Tom Lammens had het zich intussen nog aardig moeilijk gemaakt, kans op verlies zat er al lang niet meer in, doch Tom is nu bezig zijn score op te schroeven en had hierin alweer succes. Adri den Hamer vocht nog door om miet als enige te verliezen. Hij had in het middenspel een slechte zet gedaan en dat bleef hem achtervolgen. Zelfs een paar trappisten boden geen hulp en tegenstander van Ruler zeker niet. Want van den Hamer winnen blijft op Zeeuws niveau een aansprekende prestatie. We waren met 6-2 winst tevreden en beginnen voorzichtig na te denken om volgend seizoen een nieuw stukje HWP geschiedenis te schrijven door het vierde team van HWP in de KNSB te brengen.

Verslag van teamleider Henk de Ridder
Goes 2   HWP 4   2-6
1 J. Pauptit 1750 H. de Ridder 1832 ½-½
2 A. van Dommelen 1603 J. Gommers 1919 0-1
3 J. van Ruler 1865 A. den Hamer 1856 1-0
4 R. de Bock 1512 R. Pauwels 1800 ½-½
5 J.J. Dieleman 1639 E. Cardon 1748 0-1
6 J. Tholenaar 1680 B. de Bruycker 2195 0-1
7 M. le Clercq 1692 A. de Ridder 0-1
8 P. Olivier 1645 T. Lammens 1822 0-1

Auteur: Henk de Ridder


19 april

Nog geen kampioenschap voor HWP 1
HWP 1 heeft vanmiddag in Tilburg onder absoluut ontoelaatbare speelomstandigheden met 5,5-4,5 verloren van De Stukkenjagers. Daardoor slinkt de voorsprong op de ranglijst tot 1 matchpunt.

Tilburg vierde vandaag dat het een schamele 200 jaar geleden eindelijk ook stadsrechten kreeg. Daarvoor had men o.a. het plein voor de deur van etablissement De Kerktuin uitgekozen. De middag begon met soundchecks, waarna verscheidene concerten een normale schaakwedstrijd onmogelijk maakten. We overwogen om de klokken stil te zetten en de wedstrijd te staken, maar besloten tenslotte toch onder protest verder te spelen. Als de dienstdoende arbiter in zijn rapportage aan de competitieleider net zo duidelijk is als vanmiddag, dan krijgt dit feestje nog een staartje.

Dan het wedstrijdverloop. Beide teams misten enkele vaste krachten. Bij de Tilburgers waren dat Maurice Peek en Frans Konings (laatstgenoemde is juist meestal wel van de partij als er ergens iets te vieren is). HWP speelde zonder Thibaut Maenhout en Tieme Verlinde, die beiden proberen Belgisch jeugdkampioen bij de experten te worden, en topscorer Tom Piceu die dat kampioenschap in goede banen moet zien te leiden.

Ivo Timmermans was te pessimistisch over zijn stelling met pluspion en gaf remise. Daarna kwam HWP op een schier onoverbrugbare achterstand. Lisa Schut was enigszins in de war gebracht door de vreemde openingsopzet van haar tegenstander, bereikte evenwel een goede stelling, maar een positionele fout leidde de ondergang in. Kees Nieuwelink overschatte zijn stelling, vermeed remise en verloor verrassend snel daarna. Hans Groffen kwam er niet aan te pas en Johan Goormachtigh verblunderde een gewonnen stelling in tijdnood. Toen de tijdcontrole gehaald was, restte hem een puinhoop: 4,5 – 0,5.

Een blik op de overige borden leerde echter dat er met een beetje geluk toch nog een gelijk spel in zat.
Rob Michiels had zijn mindere stelling overleefd en won gedecideerd, Steven Geirnaert bekroonde zijn partij met een winstpunt. Bleven over de borden 1 t/m 3. Zowel Paul Motwani als Koen Leenhouts hadden een gewonnen eindspel. Zorgen baarde de stelling van Helmut Cardon. Urenlang verdedigen had geresulteerd in een toreneindspel met een pion minder dat weliswaar theoretisch remise leek. Koen won, maar net voordat ook Paul het punt binnenhaalde, schoot Helmut in een vlaag van schaakblindheid een enorme bok en kon opgeven: 5,5 – 4,5.
  De Stukkenjagers 1   HWP 1   5˝-4˝
1 H. Grooten P. Motwani 0-1
2 C. van Dongen H. Cardon 1-0
3 B. Muhren K. Leenhouts 0-1
4 P. Schuurman S. Geirnaert 0-1
5 M. Haast L. Schut 1-0
6 B. van den Berg I. Timmermans ½-½
7 A. Haast K. Nieuwelink 1-0
8 M. Clijsen J. Goormachtigh 1-0
9 F. Wuts H. Groffen 1-0
10 F. Hoogendoorn R. Michiels 0-1

Auteur: Hans Groffen