Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP-jeugdtoernooi (verslag en eindstanden) (21-09-2019).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Competitieverslagen van ronde 9 van seizoen 2018-2019

HWP 1 sluit af met mooie overwinning

Op de gezamenlijke slotronde van de Meesterklasse in Bloemendaal stond er voor niet veel teams nog iets op het spel. Charlois Europoort en Zuid-Limburg mochten nog onderling uitmaken wie ging zakken, LSG was al zeker van de titel en voor de rest konden er nog wat normen gescoord worden.

Ons team was bijna "au grand complet". Ikonnikov was er niet en Hans had verlof gevraagd en gekregen van de voorzitter, maar voor de rest tekenden alle IM's en bijna-IM's present. En dan hebben we een stevig team.
Het team van onze tegenstanders was ook niet mis, maar daar lieten we ons niet door overdonderen.

Invalster Nele gaf het goede voorbeeld. Niet onder de indruk van de pak elopunten meer aan de overkant en scoorde een vlotte remise.
Daar kwamen er snel nog wat bij en dat op de juiste borden, waar we minder rating hadden. Warre, Simon en ikzelf haalden probleemloos de remisehaven. Simon had zelfs even op meer mogen hopen. Thibaut Maenhout had ons tussendoor zelfs op voorsprong gebracht. Via een verdachte stelling haalde hij de winst vlot binnen. Was dat allemaal correct? Neen. Moet dat?
Toen Adrian vervolgens een knappen en verdiende overwinning liet aantekenen, was het duidelijk dat we de match in handen hadden. De mannen van Apeldoorn zetten zich schrap en ze waren niet van plan om nog remises uit te delen.
Rein staakte de strijd na lang tegen een slechte stelling aangekeken te hebben. Een knap staaltje strategisch schaak van Warmerdam.
Bij Helmut volgde ook een nul die we al een tijdje hadden zien aankomen. Een heel scherpe opening ontspoorde. Helmut dacht er goed uit te komen maar moest vaststellen dat hij zijn lange rokade moest terugnemen van de arbiter omdat hij een schaakveld passeerde met de koning. Dat was een ferme streep door de rekening en hij kwam niet meer onder de druk uit. De stand was terug in evenwicht maar we hadden overwicht in de twee resterende partijen.
Koen moest tegen een normjager. Nu ja, jager,... Zijn tegenstander had enkel een IM nodig om de norm binnen te hebben. Mijn suggestie dat Koen zijn tegenstander dan maar moest voorstellen om op te geven zodat hij zijn norm binnen zou hebben, werd niet in praktijk gebracht. Koen had lang het betere van het spel en leek te gaan winnen. De afwikkeling naar het eindspel liep verkeerd en zijn tegenstander kreeg een loper en 2 goede pionnen tegen een toren. Het was op zich makkelijk remise te houden maar Koen wou absoluut bewijzen hoeveel marge hij had door het toch nog spannend te maken. Een fraaie patcombinatie beëindigde de partij.
Glen bleef heel lang bezig. Een boeiende vechtpartij met wederzijds wat foutjes werd naar een gewonnen eindspel geleid. Glen gaf het niet meer af en verovert een mooie scalp. Een mooie stap richting de 2400 en de iM-titel.

Zo hadden we uiteindelijk toch nog 3 matchpunten marge op de degradatieplaats. Charlois gaf Zuid-Limburg een pak rammel en blijft in Meesterklasse. Met de sterke stijgers uit Groningen belooft het volgend jaar nog iets moeilijker te worden dan dit jaar. Maar voor dit jaar hebben we onze opdracht volbracht: we blijven in Meesterklasse.


  HWP 1   MuConsult Apeldoorn 1   5-4
1 H. Cardon 2384 R. Pruijssers 2512 0-1
2 K. Leenhouts 2464 N. Zwirs 2398 ½-½
3 T. Maenhout 2411 H.A. Hachijan 2294 1-0
4 G. de Schampheleire 2353 T. Beerdsen 2485 1-0
5 R. Verstraeten 2376 M. Warmerdam 2470 0-1
6 T. Piceu 2363 S. Kuipers 2469 ½-½
7 S. Provoost 2213 T. Lammens 2265 ½-½
8 A. Roos 2311 S. Rijnaarts 2354 1-0
9 W. de Waele 2284 M. van Delft 2352 ½-½
10 N. Vanhuyse 2071 A. van de Oudeweetering 2269 ½-½

Auteur: Tom Piceu


HWP II slaagt glansrijk voor laatste opgave

Het tweede team moest vandaag de vis op het droge trekken door minimaal 2 bordpunten te scoren. Dan zou het kampioenschap in poule 3F in absolute zin aan ons toebehoren en zouden wij onze natuurlijke plek in de tweede klasse weer in kunnen nemen. Om kort te zijn: we zijn glansrijk voor deze opgave geslaagd, ja scoorden zelfs een halfje meer dan was vereist. In retrospectief is één en ander waarschijnlijk te danken aan het strategische topoverleg tussen de teamleider en de voorzitter dat plaatsvond aan het begin van de wedstrijd. Beiden hadden een zeer voortijdig remiseaanbod gekregen van hun respectievelijke tegenstanders, ingegeven door de grote ratingachterstand waarmee ze zich geconfronteerd zagen. De twee wijze mannen waren duidelijk in hun analyse: dit was niet het moment om de hoogste persoonlijke score ooit in de KNSB te behalen (8,5 uit 9 in het geval van Nieuwelink) of het geschonden ratingblazoen (Van der Zalm) op te poetsen. Nee, hier moesten verleidingen worden weerstaan en dienden het team- en clubbelang boven alles te prevaleren.
De effecten van deze wijze besluiten tekenden zich al snel af aan de horizon van de zaterdagmiddag in de bedompte, van ieder daglicht gespeende foyer van de Speye, waar deze middag geen gewone sterveling zonder hoofdpijn uit kon vertrekken. Het belangrijkste effect was dat Johan de Zwart zou gaan winnen. Hij was met groot voordeel uit de opening gekomen, zou er gezien zijn reputatie nog wel even over doen, maar zou zijn tegenstander ook geheel kansloos laten. En zo geschiedde. Het was hem van harte gegund na zijn Ajax-achtige ondergang in de vorige ronde.
Daarmee ontstond er ruimte voor eerst Adri, daarna Herman en tenslotte Harry om hun prima stellingen in één zet weg te geven. Tussendoor had ook Etienne de vlag gestreken na een matige opening, heldhaftig verweer met een kwaliteit minder en aansluitend toch een besluit waarmee er snel een einde aan werd gemaakt. Johan Goormachtigh was als laatste klaar. Hij was ook slecht uit de opening gekomen, maar maakte moeiteloos gelijk om daarna een uitgebreide poging te doen in het verre eindspel alsnog een vol punt te scoren. Zijn tegenstander gaf echter geen krimp.

Zo eindigde een wisselvallig maar succesvol seizoen voor het tweede team op gepaste wijze. En met het behoud (en een prachtige slotoverwinning) van het eerste in het Walhalla van de Meesterklasse en van het derde (dat vandaag helaas sterk verzwakt tegen een grote nederlaag aanliep en daardoor niet op het podium eindigde) en niettegenstaande de degradatie van de vierde ploeg, mag HWP alweer terugkijken op een fantastische sportieve prestatie. Hartelijk dank aan allen die hieraan in het seizoen 2018-2019 een bijdrage hebben geleverd. We zien elkaar weer in september.

HWP II   Overschie I   2,5-5,5
1 J. Goormachtigh 2153 M. de Jong 1949 ½-½
2 H. Provoost 2043 A. Segers 1980 0-1
3 K. Nieuwelink 2194 C. Feelders 2033 ½-½
4 J. de Zwart 1993 H. Krop 1972 1-0
5 H. van de Wynkele 2024 E. Brandenburg 2146 0-1
6 M. van der Zalm 2068 M. Terluijn 1896 ½-½
7 A. den Hamer 1715 K Looijmans 2024 0-1
8 E. van Leeuwen 1996 R. Fokkink 2103 0-1

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 3 sluit af met verlies

Het was moeilijk om een team op de been te brengen deze keer, maar met hulp van invallers lukte het uiteindelijk toch nog. Hoewel verzwakt hadden we ongeveer evenveel Rating als Charlois. Maar toch zijn we geen moment in de wedstrijd geweest. Als eerste verloor Emile Cardon. Manuel Colsen kon al vroeg in de partij een stuk winnen maar zag dat niet. Daarna verloor ook hij. Ik had zelf een ongeveer gelijke stand, maar wat te optimistische winstpogingen resulteerden in een lastige positie met veel tactische mogelijkheden. In tijdnood een fout in houdbare stelling, en daarna viel de vlag. Dat was dus 3 - 0 voor Charlois. Pas toen volgde de eerste remise van Andre Galle, even later kwam ook Chris Ghysels tot deze uitslag.1 - 4 achter. Samuel Verbruggen had een toreneindspel met allebei 4 pionnen, dat liep naar remise. Vincent Schepens had een toren + 2 pionnen tegen 2 lopers + 1 pion. Nadat beide partijen het nog probeerden volgde het logische vreedzame slot. Nu was alleen Rudy van de Wynkele nog bezig. Hij had een kwaliteit minder tegen een pion, maar erger was dat zijn koningstelling zwak was. Toen wit zijn torens kon laten binnendringen was het pleit beslecht. Commentaar van Rudy na afloop: "Ik zal voortaan toch wat conservatiever gaan spelen."
Zo werd het dus 6 - 2, maar het had geen gevolgen meer, we waren toch al veilig.
Charlos Europoort 3   HWP 3   6 - 2
1 Pearl Uyttenhove 1546 Chris Ghysels 2041 ½-½
2 Melvin Holwijn 1911 Vincent Schepens 1821 ½-½
3 Tjerk Tinga 1969 Samuel Verbruggen 2027 ½-½
4 Peter Kemner 2079 Rudy van de Wynkele 1936 1-0
5 Albert Kamman 1925 Gert van Rij 1938 1-0
6 Kresna Soerjadi 1950 Andre Galle 1917 ½-½
7 Joris Geene 1856 Emile Cardon 1803 1-0
8 Zhi Yang Fan 1780 Manuel Colsen 1539 1-0

Auteur: Gert van Rij