Op dinsdagavond 24 maart is ons oud-lid Herman van de Wynkele – broer van Eric en Rudy – overleden. Herman was al geruime tijd ziek. HWP verliest in hem een zeer gewaardeerd speler, die niet alleen heel goed kon schaken, maar ook een buitengewoon warm mens was. Herman was een van de drijvende spelers die HWP naar een hoger plan heeft gebracht. Heel bescheiden maar heel sterk, onder andere in het Frans.
We gedenken Herman met het grootst mogelijke respect.
Als u een herinnering aan Herman wilt delen, kunt u die sturen aan marnixvanderzalm@gmail.com. U kunt ook een reactie plaatsen op dit bericht, als u ingelogd bent als bezoeker.
Van Wonder ontvingen we een mooi verhaal over deze partij:
Anekdote 3 februari 2024, De strijd van de ouderen tegen de jonkies, oftewel HWP 3 tegen HWP 2. Ik mocht het opnemen tegen de zeker niet onbekende Gert Van Rij, ijzersterk man die altijd een ware strijd op het bord brengt. Het was een lange strijd waarbij de partij alle kanten kon opgaan tot ik plots een zeer onverwachte maar supersterk paardvork op het bord breng. Niet veel later moest Gert de handen schudden. Bij het buitenkomen had ik een korte bespreking met voorzitter Marnix die een zeer sterke boodschap deelde: “Schaken is een wrede sport”. En hij had niet meer dan gelijk. Schaken is inderdaad een wrede sport. Mijn tegenstander zal dit na de partij ook wel gedacht hebben. Van een cruciaal moment in de opening waarin ik een vergissing gemaakt had, naar een strijd die mijn tegenstander kansloos achterliet. Het ging als volgt:
De andere winnaar was Marc Lacrosse. Hij kreeg een klein voordeeltje, dan uitmondde in een toreneindspel met een pion meer. Marc schoof het eindspel onberispelijk uit. Nog een petje af.
De rest verloor, op onze eerstebordspeler na. Dat was de voorzitter. Na een mislukte opening kwam hij steeds slechter te staan tegen Stefan Colijn en ik had de nul al geteld. Wonderbaarlijk genoeg wist Marnix zijn in slaap gesuste tegenstander tot een fout te verleiden, waardoor hij wegkwam met remise. De overige partijen lieten een redelijk eenzijdig beeld zien, waarin de HWP-spelers in de loop van de middag gedurig verder achteruit moesten om uiteindelijk de vlag te strijken.
Het was niet erg. Volgende keer gaan we weer vlammen.
We waren slechts met 7 in de wedstrijd tegen de Raadsheer in Zundert. Kobe Vandenhole was opgeroepen voor het eerste en de reserves waren op. Zeven bleek voldoende, al zag het daar aanvankelijk bepaald niet naar uit. Met name op het bord van Servaas zag ik zorgwekkende ontwikkelingen. Servaas dacht zeer lang na, doch deed zeer matige zetten. Na de opening stond hij met zwart een stuk achter tegen een pion, zonder noemenswaardige compensatie. Ik had de nul, en zijn tegenstander het punt, al geteld. Maar, zoals vaker, bleek onze jongeman uitermate taai. Zijn loper werd steeds sterker en hield op een gegeven moment zelfs twee vijandige paarden in bedwang. Toen tegenstander van der Linden ook nog twee zwarte torens op de tweede rij moest toelaten, was het pleit beslecht. Dat was dus een enorme meevaller.
In de tussentijd waren er twee remises opgetekend. Bij Kurt aan het eerste bord gebeurde er eigenlijk niets. In mijn partij wel, omdat ik twee pionnen offerde voor aanval, maar ik kon niets beters vinden dan zetherhaling.
Enigszins teleurstellend was de nederlaag van Marc Lacrosse tegen Niek Oostvogels. Marc zag twee witte paarden op zijn koningsvleugel afkomen en schrok daar kennelijk zo van dat hij geen weerstand meer kon bieden.
De helden van de middag waren Harry Provoost en Lander van Coppenolle. Harry moest zwaar in de remmen tegen Rex van Dijken, die met zwart vanuit het Hollands een zeer dreigende ogende maar tijdverslindende koningsaanval opzette. Wit hield echter stand, en toen Rex ruim 15 zetten op increment moest spelen, zag Harry zijn kans schoon door een kwaliteit te offeren en een verwoestende tegenaanval te lanceren. En Lander speelde gewoon een schitterende partij. Een initiatief vanuit de opening, rond een vooruitgeschoven d-pion, bleef aanhouden tot in het eindspel, waar een inmiddels veroverde pion de doorslag gaf. Heel fraai.
Ook Andre Galle speelde een uitstekende partij. In het eindspel stond hij beter tot gewonnen, maar kennelijk (ik had het pand reeds verlaten) was het niet voldoende voor de volle winst.
Dankzij de Colsens (Manuel en Jelte) en Gert konden we toch nog met een volledig team afreizen naar Rotterdam. Veel illusies maakten we ons niet op voorhand (en in de nahand al helemaal niet zoals u uit de titel al had afgeleid). Op de borden viel het in het begin nog wel mee. Marnix speelde a tempo naar een zeer prettige stelling toe, Xavier leek iets theoretisch op het bord te hebben, Gert zette, zoals gebruikelijk de stelling gedegen op, Johan keek tegen een gelijke stelling aan, beide Colsens experimenteerden met het London systeem en dan duurt het nogal lang voor er tekening in de strijd komt, Jim had ook iets vertrouwds op het bord, net als ik.
Langzamerhand liet de gemiddeld 200 punten hogere ELO zich echter wel gelden. Het eerst ging het mis bij Xavier die langzaam wel heel erg naar de onderste rijen werd teruggedrukt. waarbij met name het pionnetje op d7 er steeds beteuterder begon uit te zien. Toen het uiteindelijk in de doos verdween ging er ook nog een kwaliteit mee en hield Xavier het voor gezien. Jim is aan een ongelukkig seizoen bezig en ook deze zaterdag bracht daar geen verandering in. Ikzelf leverde de derde 0. In een stelling waarin er niet al teveel aan de hand was maar waarin het initiatief niet bij mij lag, wilde ik dat toch hebben en maakte het mijn tegenstander daarmee erg makkelijk. Vervolgens moest ook Jelte zijn tegenstander de hand schudden. Ondanks goed spel ging er uiteindelijk toch materiaal aan zijn kant van het bord af. 4-0 dus als tussenstand. Op dat moment kwam ook het eerste halve punt onze kant op door een knappe remise van Manuel, en waren er nog drie partijen bezig.
Een mooi half punt voor de steunpilaar van HWP (foto Tina Rouwendal)
Marnix had inmiddels een tweesnijdende stelling op het bord met loper tegen paard en ieder 4 pionnen. Nadat zijn tegenstander remise uit de weg was gegaan liet Marnix de kracht van loper tegen paard zien: zeer fraai!
Gert had wel wat initiatief opgebouwd en leek ook de beste kansen te hebben. Vrij miraculeus (voor mij althans) bleek zwart opeens over een levensgevaarlijke a-pion te beschikken, die Gert notabene vlak daarvoor nog had kunnen veroveren. Knap gezien -of was het geluk?- en opnieuw een punt voor de Rotterdammers. Toen was Johan nog bezig in een verdomd lastig toreneindspel en een tegenstander die tot het gaatje ging. Johan haalde er alles uit maar dat was toch niet meer dan een 0.
Met nog een wedstrijd te gaan kunnen we in ieder geval niet meer degraderen maar nog wel in de bovenste helft eindigen. Maar dan moer er wel van De Baronie worden gewonnen of geremiseerd,
Ons vlaggenschip heeft de kraker tegen medekoploper Amsterdam Berserkers glansrijk weten te winnen. Ondanks dat IM Glen de Schampheleire (familieomstandigheden) en GM Slava Ikonnikov (ongeval) in de laatste week moesten afhaken, werd een flinke overwinning geboekt in de Hollandse hoofdstad. Het tekent eens te meer de kracht van de groep, waarvan de jongelingen nog een stuk sterker zullen worden. Op 11 april sluiten we het seizoen af tegen de nummer 3 DSC Delft, in ‘t Meulengat te Sluiskil. En hoewel we dan aan 2 bordpunten genoeg hebben, zal er het team alles aan gelegen zijn om het seizoen in stijl af te sluiten, als opmaat naar de gedroomde terugkeer naar de Meesterklasse.
Onderstaand wedstrijdverslag is gecomponeerd door Jacob, Adriaan, Elias en Kobe, op de terugweg uit Amsterdam:
“D-Day
Er stond vandaag een cruciale match op het programma, een die wel eens zou kunnen bepalen welke ploeg volgend jaar in Meesterklasse zou kunnen aantreden. Vol goede moed vetrokken we naar Amsterdam, de stad van de fietsen, de grachten en volgens sommigen ook die van de plaskrullen (maar die hebben we niet gezien). We werden ontvangen door de strijdlustige Amsterdam Berserkers, die klaar waren voor een spannende namiddag schaken. We traden jammer genoeg op zonder Glen en Slava, die we zeker niet wilden ontgoochelen. Veel beterschap voor zowel Slava als Lars. Met Kobe en Enrico hadden we gelukkig twee waardige vervangers mee.
Amir was als eerste klaar. Zijn tegenstander, Arthur van de Oudeweetering, koos voor een riskante variant tegen Amirs Schots gambiet (9…Pxe5) en dit werd genadeloos afgestraft. Knap werk.
Ook Kobe wist het volle punt te scoren. In een onduidelijk middenspel zonder dames wist Kobe dankzij beter stellingsbegrip Armen Hachijans stelling te ontmantelen. Dat is al 3-0, een mooie start!
Jacob: een vlotte overwinning (Foto Frans Peeters)Amir (!) liet niets heel van ArthurKobe: groot stellingsbegrip (foto Frans Peeters)
De volgende aan de beurt was Nils. Tegen zijn sympathieke en sterke tegenstander Ilias Van der Lende wist onze jonge knaap met de zwarte stukken vrij vlot de remise te behalen. Puik werk! Op bord 4 kreeg Benjamin de sterkste speler van de Berserkers voorgeschoteld: Miguoel Admiraal. Wits aanval in de Jobava London leverde de thuisspeler mooi voordeel op. Benjamins eerste verlies van dit seizoen viel jammer genoeg niet meer te vermijden.
Benjamin moest dan toch een keer capituleren (Foto Frans Peeters)Nils Vantorre bleef makkelijk overeind (foto Frans Peeters)
Koens partij was indrukwekkend. Een rechtlijnige overwinning in het Catalaans/Bogo-Indisch tegen Bas Haver dankzij dominantie op de c-lijn waar leken zoals wij niets op kunnen aanmerken.
Adriaans partij duurde het langste. Deels te wijten aan enkele onnauwkeurigheden, maar evenzeer aan de ontoegeeflijkheid van zijn opponent Bart Von Meijenfeldt. Adriaan kreeg vrij snel een optisch onaangename stelling die hij echter mooi in balans wist te houden. Door de scherpe tactische visie van zijn tegenstander verloor hij in het eindspel een pion, waardoor hij weer wat harder moest zwoegen voor de remise. Een illegale zet, enkele remiseaanboden en een paar uur later slaagde hij hier uiteindelijk toch in, mooi verdedigd!
Consternatie aan het bord van Enrico (Foto: Frans Peeters)Adriaan won de prijs van de verdedigingskunst
Dit betekent dat de match eindigde met 6.5-3.5, een mooie overwinning tegen een sterke ploeg. Het was die (meer dan) 5 uur in de auto zeker waard! Als we in de laatste ronde op hetzelfde elan blijven verdergaan, zou de promotie niet meer in gevaar mogen komen.”
In de halve finales wacht ons de gideonsbende van De Zwarte Dame uit Kruiningen, die ons enkele seizoenen geleden in de finale wist te verslaan, in de uitvluggerfase. Tijd voor revanche dus.
We use cookies to optimize our website and our service.
Functional
Altijd actief
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.