Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP 50+ toernooi 2015 (verslag en eindstand).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Competitieverslagen van ronde 9 van seizoen 2013-2014

HWP 1: Net Niet

De eerste doelstelling van het seizoen was gehaald: bij het ingaan van de laatste ronde hadden we de kans op promotie nog in eigen hand. Er moest gewonnen worden van favoriet Charlois Europoort.
Na anderhalf uur spelen kwam er enige tekening in de strijd. Duidelijk was dat Steven en Koen een zware middag gingen krijgen, maar daar stond tegenover dat de stellingen van Thibaut V, Helmut en Adrian veelbelovend oogden.
De score werd echter geopend op een ander bord en wel door mijn tegenstander, die in een niets-aan-de-hand-stelling een enorme blunder produceerde en na mijn antwoord opgaf. Een flinke meevaller dus. Stefan Docx maakte gelijk voor Charlois. Met vaste hand voerde hij zijn gunstige stelling tegen Koen naar winst.
Johan kreeg een stukoffer over zich heen en ik zag zijn witte koning het open veld in gaan. Het zal wel eeuwig schaak geweest zijn, want de partij was plotseling in remise geeindigd: 1,5-1,5.
De verwachting was dat we snel weer op voorsprong zouden komen, want Helmut had inmiddels beslissend voordeel. Dat gebeurde niet. Eerst moest Tom de handdoek gooien. Het was lastig verdedigen tegen Erik van den Doel die zich vanuit een Maroczy een weg in Tom’s damevleugel vocht. Daarna was Helmut wel aan de beurt en stond het weer gelijk: 2,5-2,5.
De ploegen gaven elkaar weinig toe. Direct nadat Paul de teamleider van Charlois, Michel de Wit, had verslagen, moest Steven capituleren tegen Julian van Overdam. De jonge Rotterdammer had met zijn overwinning een cruciale bijdrage aan het resultaat van de wedstrijd.
Thibaut V en Adrian moesten berusten in remise. Hun tegenstanders, Mher Hovhanisian en Roger Meng, wilden van geen wijken weten en de stellingen waren er niet naar om risico’s te nemen. Zo gingen we de finale in met een stand van 4,5-4,5. Aan de ongelukkige overblijver Thibaut M de taak om het winnende punt binnen te halen. In belang van het team had hij een remise-aanbod van Dgebuadze afgeslagen en ging hij in een zeer onduidelijke stelling met een flinke voorsprong op de klok op zoek naar eeuwige roem. En zo waar, de stuurlui aan de wal zagen kansen en op een bepaald moment sprak men zelfs van een gewonnen stelling. Het mocht niet zo zijn. Dgebuadze speelde de laatste fase overtuigend en won: 4,5-5,5. Na afloop toonde hij bovendien op indrukwekkende wijze aan dat zijn stelling steeds in orde was geweest.
Felicitaties aan de Rotterdammers; ze zijn de terechte kampioenen. We wensen hen veel succes in de Meesterklasse.

  HWP 1   Charlois 1   4½-5½
1 Paul Motwani Michel de Wit 1-0
2 Steven Geirnaert Julian van Overdam 0-1
3 Koen Leenhouts Stefan Docx 0-1
4 Thibaut Vandenbussche Mher Hovhanisian ½-½
5 Tom Piceu Erik van den Doel 0-1
6 Helmut Cardon Ludovic Carmeille 1-0
7 Thibaut Maenhout Alexandre Dgebuadze 0-1
8 Adrian Roos Roger Meng ½-½
9 Hans Groffen Clement Rihouay 1-0
10 Johan Goormachtigh Arben Dardha ½-½

Auteur: Hans Groffen


Kommer en ellende


Je bent teamleider en je hebt het lot van je ploeg in jouw handen. Vooral in de rechter. Je hebt een compleet gewonnen eindspel op het bord. Zwart staat vrijwel pat. Het is een heerlijk gevoel. Hij kan alleen nog Kb5 doen om de toren op a4 aan te vallen, maar dan trek je hem gewoon terug naar a2 en vervolgens speel je Kc2 en zwart moet opgeven, want hij heeft geen zetten meer. Hij speelt Kb5. Waarom gaat je rechterhand naar de koning en grijpt hem eventjes bij de kruin? Waarom? Je kent de regels. Ze zijn onverbiddelijk. Je moet met de koning zetten. Protest heeft geen enkele zin, zomin als je tegenstander erop wijzen dat hij eigenlijk de vlag al had moeten strijken. Hij zegt dat hij het erg vindt terwijl hij de toren slaat. Je gelooft hem niet. Je wil ergens anders zijn, je wil vergetelheid. Het is er niet. Je wil je de haren uit het hoofd trekken. Ze zijn er niet. Nergens is troost. Je hebt je team eigenhandig naar degradatie geloodst. Je verdient het ergste en je wenst het jezelf ook toe.

HWP 2   Amersfoort   3-5
1 David Roos Jeroen Bugel 1-0
2 Wouter Ghyselen René Tonnon 0-1
3 Fabian Hulpia Jeroen Aubel ½-½
4 Renzo Ducarmon Joeri Piet 1-0
5 Nele Vanhuyse Rogier Dijk 0-1
6 Kees Nieuwelink Gerard van Otten 0-1
7 Marc Lacrosse Peter Reedijk 0-1
8 Harry Provoost Johan de Zwart ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 3 sluit af op de tweede plaats

Ondanks de nederlaag tegen D4 sluit HWP 3 het seizoen toch verdienstelijk af met een tweede plaats. Dat het geen promotie werd was geen ontgoocheling. De kansen op de titel waren toch al zeer miniem en zoals te verwachten ging Landau zwaar winnen tegen de laatste en sleepte aldus onbedreigd de promotie in de wacht.
Op een nederlaag tegen D4 hadden we eigenlijk niet gerekend maar de kansen die er waren konden niet benut worden. Dat onze mannen in vorm Andre en Frans niet beschikbaar waren en Marc voor HWP 2 gevraagd werd kon geen probleem zijn, met Frederic en Marnix waren we zeker niet verzwakt. En toen zelfs Etienne als eerste zijn partij won zag het er goed uit. Na een fout van zijn tegenstander had hij een gewonnen eindspel dat zelfs niet moest afgewerkt worden. De “uitgezette” smartphone in de broekzak van de tegenstander deed opeens zijn ding maakte een abrupt einde aan de partij. Aan bord 1 ging Frederic in de aanval maar hij kreeg van de in België welbekende sterke tegenstander het deksel op de neus. Chris probeerde het nog even maar moest in remise berusten, er zat niet meer in. Eric weigerde tweemaal remise zolang een goede winst voor de ploeg er nog in zat maar toen dit niet meer zo was stond hij slecht en was het te laat. Jim speelde rustig en zelfverzekerd zijn voordeel uit zonder zijn tegenstander tegenkansen te geven, een goede winstpartij. Yves offerde eerst een stuk voor drie pionnen wat er goed uit zag maar een fout in de aankomende tijdnood kostte nog een stuk voor twee pionnen en dit was er uiteraard teveel aan. Toen stonden we 2,5 – 3,5 achter maar konden nog hopen op matchwinst omdat Rudy en Marnix leken gewonnen te staan. Maar Rudy had in zijn winstafwikkeling een parade overzien en Marnix had eerder gewonnen gestaan maar bleef met slechts een pluspion over in een dameeindspel. Toen hij deze zomaar weggaf was ook hier de winst weg.
Misschien nog een valse noot als einde maar toch een mooi seizoen voor HWP 3.

HWP 3   D4   3,5 - 4,5
1 Verduyn F 2138 Nieto E 2259 0-1
2 Ghysels C 2137 Smits M 2113 ½-½
3 Van de Wynkele E 2004 Wilssens W 1987 0-1
4 Van Leeuwen E 2013 Goverde R 1839 1-0
5 van de Vreede J 2018 Sips J 1996 1-0
6 Regniers Y 1993 van Vossen R 2034 0-1
7 Van de Wynkele R 1975 van de Ven Y 1638 ½-½
8 van der Zalm M 2024 Caluwe M 1984 ½-½

Auteur: Etienne Van Leeuwen


HWP 4 veel sterker dan SVWZV

Op 12 april kwam SVWZV uit Oostburg naar Sas van Gent in de voorlaatste ronde van de ZSB hoofdklasse. SVWZV stond stijf onderaan en HWP 4 was vastbesloten om dat zo te laten. In het eerste uur zag dit er niet naar uit. John Gommers kwam slecht uit de opening en Nick Wegman was al snel een vol stuk kwijtgeraakt en Rudi Pauwels was uit een Budapester zonder enig voordeel gekomen. Opmerkelijk was ook dat het Hollands door veel HWP ers werd gedemonstreerd. HWP begon met een punt voorsprong omdat SZWVZ niemand kon vinden om het 2e bord te bemannen. Henk had dus een vrije middag. De volgende uitslag was de remise op het bord van Rudi Pauwels. Niemand was verrast. Ook was het geen verrassing dat Bart de Vogelaere de beginneling die hij als tegenstander kreeg liet zien hoe je een zwakke opening aanpakt. Adrie den Hamer pakte zijn zwakkere tegenstander positioneel aan en ook met resultaat. Ons topbord Marnix van der Zalm speelde ook kalm, maar iedere zet was wel raak. Nick Wegman was weliswaar een stuk kwijtgeraakt, maar bleef wel aanvallen en valletjes uitzetten, zodanig dat zijn tegenstander remise voorstelde omdat hij dacht er niet te kunnen doorkomen. De buit was nu dubbel en dwars binnen. 5-1 voor HWP 4. Herman deed er nog een schepje bovenop door zijn klein voordeeltje professioneel verder uit te bouwen. John was intussen aan het terugkomen. Johan de Meester had hier zelf aan meegeholpen door de dode loper van John op b8 onnodig een paard te laten ruilen op e5. Vol bewondering zagen we vervolgens het afwerken van het toreneindspel door John. Rekenwerk pursang en een voorbeeld voor menig schaakmeester. HWP 4 gaat dan toch nog in de middenmoot eindigen. Zou die promotie naar de KNSB dan voor het volgende seizoen zijn?
HWP 4   SVWZV   7-1
1 M. van der Zalm 2026 O. van der Sloot 1941 1-0
2 H. de Ridder 1796 N.O.G. 0000 1-0
3 H. v.d. Wynkele 1911 J. Damen 1802 1-0
4 A. den Hamer 1844 M. van Hijfte 1155 1-0
5 J. Gommers 1916 J. de Meester 1788 1-0
6 N. Wegman 1612 A. Oosters 1578 ½-½
7 R. Pauwels 1711 G. de Winter 1734 ½-½
8 B. de Vogelaere 1751 H. Flikweert 1004 1-0

Auteur: Henk de Ridder