Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP 50+ toernooi 2015 (verslag en eindstand).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Competitieverslagen van ronde 9 van seizoen 2012-2013

HWP 2 toont karakter

Het tweede heeft de competitie waardig afgesloten. Het was een seizoen met ups en downs. Na een prima start met overwinningen tegen veel sterker geachte ploegen volgde een mindere periode met als dieptepunt de absurde thuisnederlaag tegen Voorschoten, waarin we slechts een half punt scoorden. Daarna hebben we ons herpakt met een overwinning in Tilburg en een gelijkspel tegen de kampioen in de vorige ronde. Desondanks lag het degradatiespook nog zwaar op de loer. Want in de laatste ronde troffen we ZSC Saende, de ploeg die onder ons stond en zich nog kon redden door van ons te winnen. In dat geval zouden wij het kind van de rekening zijn. Zover kwam het niet, hoewel het er aanvankelijk somber uitzag. Renzo lette even niet op in de opening en tuinde in een overbekend trucje, waarna hij onmiddellijk totaal verloren stond. Een rondje langs de borden bood op dat moment een verre van hoopgevend beeld. Maar de mannen van het tweede zetten zich schrap en naarmate de uren vorderden, veranderde het beeld in ons voordeel. Adrian boekte aan het eerste bord succes door met zwart vol in de aanval te gaan. Vervolgens kreeg zijn buurman Wouter plots een stuk in de schoot geworpen door tegenstander Abcouwer, waarmee de nederlaag van Renzo teniet werd gedaan. Inmiddels had Harry na enig onderling overleg remise geaccepteerd, want Marc Lacrosse, die voor deze wedstrijd als versterking was aangetrokken, had een dame tegen twee stukken en moest dus kunnen winnen. Ook mijn bord gaf gunstige ontwikkelingen te zien. De dreiging van een verwoestende aanval deed Hans Galjé, mijn Zaanse opponent, besluiten materiaal te offeren voor tegenspel. Dat tegenspel kon worden opgevangen, hetgeen na een uur of vijf spelen in een vol punt voor de onzen resulteerde. Nu zou een remise van Marc dus voldoende zijn voor een gelijkspel en handhaving. Maar het gaat wat ver om in een stelling met een dame tegen twee stukken remise aan te bieden. Het was ook niet nodig. Marc vond een gaatje waardoor zijn dame de vijandelijke gelederen kon binnendringen, waarna het pleit beslecht was, en de nederlagen van Fabian en David met de mantel der liefde konden worden bedekt.
HWP 2   ZSC Saende   4,5-3,5
1 Adrian Roos 2187 E. Janssen 2035 1-0
2 Wouter Ghyselen 2068 J.B. Abcouwer 2123 1-0
3 Fabian Hulpia 2124 M. van Schaardenburg 2259 0-1
4 Kees Nieuwelink 2148 H. Galjé 2056 1-0
5 Renzo Ducarmon 2070 W. Woudt 2069 0-1
6 David Roos 2026 Y. Eijk 2021 0-1
7 Marc Lacrosse 2201 E. Bark 2078 1-0
8 Harry Provoost 1997 R. Baltus 2105 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


De geschiedenis herhaalt zich voor HWP 3

Met in het achterhoofd dat HWP 3 vorig jaar in de laatste ronde verloor tegen een degradant waren we vast besloten ditmaal het varkentje te wassen en onze derde plaats veilig te stellen. Maar de geschiedenis herhaalde zich. Een onverwacht succes voor het onbekende Shah Mata, dat ruim onder lag in rating maar zijn eerste en enige overwinning van het seizoen haalde. Ze hadden even nog hoop op redding maar een telefoontje naar Landau Axel bracht meteen ontnuchtering, Drie Torens had ruim gewonnen tegen onze buren.
Nadat Andre de score opende met de gebruikelijke remise kon Rudy nog eens winnen en zijn seizoen toch in schoonheid afsluiten. En na de remise van Jim werd Etienne langzaam weggedrukt naar een verloren eindspel wegens een slap gespeelde opening. Onze voorzitter ontmoette niet de verwachte tegenstand aan bord 1 en won probleemloos na rustig de vele remisevoorstellen van zijn tegenstander geweigerd te hebben. We hadden dus voorsprong maar het was al duidelijk dat Frans het niet zou redden tegen een batterij van alle zware stukken op de g-lijn naar zijn koning. De matchwinst zat er toen nog in maar in de laatste partijen liep het verkeerd. Bert probeerde al lang een winst te forceren die er niet was, tot hij in het eindspel in de fout ging en een stuk verloor. Met een actieve koning kon hij het bijna nog redden maar hij kwam een tempo te kort. De eerste nederlaag van Bert die met 7 op 9 toch onze topscorer blijft. En Eric tenslotte leek beter te staan, hij had initiatief en een stuk meer tegen twee verbonden vrijpionnen. Na de afwikkeling bleef er echter niet veel meer over en moest hij in remise berusten.
Voor HWP 3, dat gans het seizoen streed voor een ereplaats, blijft na deze onnodige nederlaag nog alleen de vijfde plaats over. Maar er is toch nog iets goed als afsluiter van het seizoen. Marc, die als versterking voor HWP 2 speelde, scoorde er het laatste en beslissende punt voor de overwinning van het behoud. Met HWP 3 stond hij op 6,5 op 8.

HWP 3   Shah Mata   3,5-4,5
1 van der Zalm M 2044 de Ruyter K 1767 1-0
2 Van Leeuwen E 2091 van Es G 2097 0-1
3 Feys B 2044 Steijn B 2007 0-1
4 van de Vreede J 2005 de Lange R 1964 ½-½
5 Van de Wynkele E 2002 Gordt Dillie J 1823 ½-½
6 Smijders F 1889 Warnik R 1917 0-1
7 Galle A 1921 van der Sluis Th 1908 ½-½
8 Van de Wynkele R 1981 Onderdelinder J 1887 1-0

Auteur: Etienne Van Leeuwen


HWP 4 uitgeschakeld voor kampioenschap

Op 6 april 2013 vond de 9e ronde plaats in de ZSB competitie. Voor HWP 4 was er maar een mogelijkheid om mee te kunnen blijven doen voor het kampioenschap en dat was winnen van Souburg 2. We speelden voor het eerst in de Statie en de nieuwe locatie was perfect. Alleen ons probleem was het vinden van de juiste keuzes om bepaalde partijen in winst om te zetten.
Deze wedstrijd stond ook in het teken van de terugkeer van John Gommers in het team. John werd door alle teamleden hartelijk ontvangen en was daarna de enige die een vol punt scoorde met een magnifieke aanvalspartij. Helaas werd deze overwinning overschaduwd door een blunder van Nick Wegman.
Hierna brande op de overige borden de strijd in alle hevigheid los.
Dit leverde allemaal remises op. Herman van de Wynkele kon geen voordeel bereiken. Adrie den Hamer kwam terug uit een mindere positie maar ook hij bereikte slechts gelijkspel. Henk de Ridder won met de nodige precisie een pion bij het ingaan van het toreneindspel, maar kon het daarna net niet winnen.
Bart de Vogelaere kon er ook niet doorkomen. Manuel Colsen moest vanaf de opening heel nauwkeurig spelen en deed dat voortreffelijk. Aan hem was de taak niet weggelegd voor het zware werk. Bij de stand van 3,5-3,5 moest het van Rudi Pauwels komen, maar die had na een rommelige fase schijnbaar de mogelijkheid, maar ook nu bedroog de schijn. Hij zou matlopen of zijn tegenstander. Helaas voor ons ging het punt naar de Souburgse teamleider Albert Vermue.
HWP 4   Souburg 2   3,5-4,5
1 Herman v.d.Wynkele 1962 Corne Boogaard 1870 ½-½
2 Adrie den Hamer 1841 Rogier van Gemert 1867 ½-½
3 Nick Wegman 1660 Jean-P van Gemert 1700 0-1
4 Henk de Ridder 1818 Willem Coppoolse 1720 ½-½
5 Rudi Pauwels 1710 Albert Vermue 1851 0-1
6 Bart de Vogelaere 1731 Dennis van Driel 1467 ½-½
7 John Gommers 1906 Peter Noorlander 1768 1-0
8 Manuel Colsen 1562 Sipke Cuperus 1763 ½-½

Auteur: Henk de Ridder


Hwp A verliest laatste wedstrijd

HWP A ging vrijdag 26 april 2013 in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen met 0,5 – 3,5 ten onder tegen SKS A.

Kees Nieuwelink was al eerste klaar. Tegen beter weten in ging hij een remise uit de weg tegen een tegenstander die alles het liefst zo snel mogelijk afruilde, waarschijnlijk om het gauw op een gelijkspelletje te laten uitdraaien. Maar hij kreeg meer toen Kees het verziekte in de resterende zetten.

Cees Smits verloor met wit op bord 2. Winstkansen waren er niet geweest, zo zei hij. Verlieskansen wel blijkbaar, gezien de 0-1 score.

Ondergetekende speelde met zwart remise tegen Albert Vermue, op bord 3. Ik kwam slecht uit de opening, sloeg in het Berlijns met m’n paard op d4, terwijl Kees me ooit uitlegde dat dat absoluut uit den boze is. Toch gedaan, met een hoop gezeur en geploeter als gevolg. Maar….er was een gaatje en na zetherhaling werd tot remise besloten, hoewel er misschien voor zwart nog wel meer in had gezeten.

Op bord 4 speelde Cor Provoost zijn bekende Morra-gambiet tegen R. Steijn. Ergens verloor Cor een stuk, waarna het eindspel aanving. Daar werd de tijd voor genomen. Het duurde even. En nog even. En nog even. Nieuwel zat verderop misnoegd te kijken, zoals alleen Nieuwel dat kan; hij wilde huiswaarts. Maar daar moest ie nog even op wachten, want dat eindspel was dus nog bezig. Omdat dat nog wel enige tijd in beslag nemen zou, besloot ik een luchtje te scheppen. Op een bankje ergens in Sas las ik Oorlog en Vrede van Tolstoj. Daarna stak ik een pijp op en tuurde een tijdje peinzend over het water. Met een toevallige passant nam ik terloops de vlindersoorten uit Madagaskar door. Ik groette hem, liet even later een tatoeage zetten van wat willekeurige Chinese tekens, deed mezelf te goed aan patates frites en liep terug naar De Statie. Toen ik binnenkwam waren we drie zetten verder.
Uiteindelijk, na een hoop gemanoeuvreer besloot Cor nog een toren weg te geven waarna de stukken in de doos konden.

Met een zware nederlaag op zak keerden we derhalve terug naar Terneuzen. In de auto bespraken we het doelpunt dat Dennis Bergkamp ooit tegen Argentinië maakte. Voorts namen we Sepp Blatter nog even onder de loep en kwamen tot de conclusie dat deze man zó corrupt was dat hij zelfs in Nigeria gewantrouwd zou worden. We reden terug over de brug, terwijl we zo niet gekomen waren.
Je maakt wat mee…


hwp a   sks a   0,5 - 3,5
1 Kees Nieuwelink 2148 Jeroen Hekhuis 2046 0-1
2 Cees Smits 1630 Roeland Alders 1918 0-1
3 Jelle Vanhijfte 1595 Albert Vermue 1851 ½-½
4 Cor Provoost 1643 Ronald Steijn 1847 0-1

Auteur: jelle vanhijfte