Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP 50+ toernooi 2015 (verslag en eindstand).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Competitieverslagen van ronde 7 van seizoen 2012-2013

HWP A teistert koploper

Goes gaat kampioen worden in de viertallencompetitie. Dat hebben we voor, tijdens en na de wedstrijd meer dan eens moeten horen. Maar tegen HWP A waren ze kansloos. Bij het vaststellen van de datum van de wedstrijd moet er iets zijn misgegaan bij de ZSB, aangezien er op vrijdagavond 12 april ook een ronde van het door HWP georganiseerde SGT-toernooi plaatsvond. Dit betekende dat er een aantal vaste spelers van HWP A zouden ontbreken. Een verzoek aan Goes om de wedstrijd te verplaatsen vond geen gehoor. Dus waren we genoodzaakt met een B-team naar Goes te trekken. De drie invallers deden het niet slecht.
De partij van Hans aan het eerste bord kabbelde al snel naar een doodse remisestand, zodat Hans goed kon volgen hoe de rest van zijn teamgenoten de Goesenaren pijn deden. Remco van de Braak haalde met zwart wat dingen door elkaar in een Scheveninger en moest vaststellen dat Renzo daar wel raad mee wist. Marnix kwam soepel uit de startblokken in een Leningrader en denderde vervolgens over zijn tegenstander heen. Zelf bereikte ik niets tegen Louis Nieuwenhuijse behalve tijdvoordeel. En weinig tijd is lastig in de heen-en-weer-speelstelling met veel stukken die op het bord kwam. Een miscalculatietje van Louis liet een bevrijdende pionopmars toe en daarna was het hek van de dam.
Maar Goes wordt wel kampioen.
Goes A   HWP A   0,5-3,5
1 Joey Grochal 2204 Hans Groffen 2160 ½-½
2 Louis Nieuwenhuijse 1966 Kees Nieuwelink 2148 0-1
3 Remco v/d Braak 1911 Renzo Ducarmon 2070 0-1
4 Erwin Kloosterman 1858 Marnix v/d Zalm 2049 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


Overtuigende winst van het eerste

Tegen Caissa hebben we onze beste wedstrijd van het seizoen gespeeld. De ploeg uit Amsterdam is voor ons altijd een lastige ploeg die op papier ongeveer gelijkwaardig of misschien net iets minder is. De rentree van Paul leek de andere spelers vleugels te geven en al snel hadden we op veel borden mooie stellingen bijeen gespeeld.

Zelf gaf ik het goede voorbeeld door Piet van der Weide in een miniatuurtje te verslaan. Van der Weide rokeerde te vroeg, waardoor mijn koningsaanval snel aan kracht won, tot ik het met een mooie combinatie kon uitmaken. Steven won ook snel van Rob Witt. Vanuit een ogenschijnlijk onschuldige opening kreeg Steven opeens een verwoestende aanval die leidde tot een makkelijk gewonnen eindspel. De 3-0 kwam op het scorebord toen Thibaut V. in een Pirc sneller zijn plan kon uitvoeren dan zijn tegenstander. Met deze mooie start leken we goed op weg naar een overwinning, ook omdat de overige borden er ook goed voor stonden.

De kopmannen van het vlaggenschip aan het werk: v.l.n.r. Helmut Cardon, Thibaut Maenhout, Paul Motwani en Thibaut Vandenbussche. Op de achtergrond staat Johan Goormachtigh. Tegenstander van Thibaut Maenhout was grootmeester Paul van der Sterren. Fotograaf: René Olthof


Thibaut M. stelde vervolgens remise voor in een gelijke stelling tegen Paul van der Sterren. Een keurige prestatie als we terugdenken aan al die mooie partijen die Van der Sterren gespeeld heeft. Neem het Nederlands Kampioenschap van 1993, het was het eerste grote toernooi waar ik als prille jeugdschaker eens ging kijken. Hoe Van der Sterren daar huishield was toch wel heel indrukwekkend. En zijn winstpartij uit de vorige ronde tegen Timman was toch ook nog steeds heel sterk.

Hans speelde de opening niet goed en stond minder. Eerst leek het verloren te zijn, maar de analyse bracht, geloof ik, niet een duidelijke winstweg. Het halfje dat hij pakte was een meevaller en het bracht ons ondertussen op 4-1. De garantie van in ieder geval 1 matchpunt gaf Helmut ons die met zwart van Arno Bezemer won. Helmut smeet eventjes 20 zetten theorie op het bord om na afloop te vertellen dat hij 1 minuut had voorbereid. Zo kennen we hem weer. Bezemer - toch een speler met een goed openinsrepertoire - leek niet helemaal goed te reageren en onze routinier haalde een mooi punt binnen. Dat Paul er weer bij was, was natuurlijk geweldig nieuws. Dat hij een punt binnenhaalde, was nog mooier. Tegen onze oude teammaat Ivo offerde Paul ergens een kwaliteit en dat leek heel gevaarlijk. Ivo kon, onder tijdsdruk, in ieder geval niet het juiste antwoord vinden.

Wouter kwam er niet echt aan te pas. In een Engelse opening verloor hij snel een randpion en dat is vaak niet zo heel erg, maar hier wel. Tegenstander Van Hengel speelde volgens mij een prima partij, dat moet gezegd. Simon leek ook op weg naar een prima partij met zwart, maar blunderde vreselijk op het einde. Een pijnlijke 0, helaas. Johan speelde een vrij correcte remise tegen Albert Riemens. Het evenwicht is daar nooit echt verbroken geweest.

Goed, 6,5-3,5 en een podiumplek komt weer dichterbij.
  HWP   Caissa   6,5-3,5
1 Cardon Bezemer 1-0
2 Maenhout Van der Sterren ½-½
3 Motwani Timmermans 1-0
4 Vandenbussche Van de Hoeven 1-0
5 Geirnaert Witt 1-0
6 Gryson Van Hengel 0-1
7 Provoost Kikkert 0-1
8 Groffen Vroombout ½-½
9 Leenhouts Van der Weide 1-0
10 Goormachtigh Riemens ½-½

Auteur: Koen Leenhouts


HWP 2 prutst

De wedstrijd tegen HMC Calder uit Den Bosch was voor het tweede een uitgelezen gelegenheid om de potentiële gruwelen van de degradatiezone achter zich te laten en de veiligheid van de middenmoot te bereiken. We hoefden alleen maar te winnen. De match leek aanvankelijk gunstig voor ons te verlopen. Harry Provoost kwam al snel gewonnen te staan en de overige borden toonden prima stellingen voor de onzen. Dat was ook de reden dat Maarten Rademakers een vroeg remiseaanbod van René Olthof accepteerde.

Fabian Hulpia en Wouter Ghyselen in actie tegen HMC II. Foto: René Olthof


Niet lang daarna ging het helemaal mis. De teamleider verwisselde twee zetten en kwam miserabel te staan in plaats van riant. Zijn blij verraste tegenstander incasseerde daarop kalm het punt. Ook Wouter Ghyselen vergiste zich en liet zomaar twee vijandelijke pionnen op de damevleugel doorlopen. Nog een nul. En Renzo Ducarmon meende minstens remise in handen te hebben in een eindspel met ongelijke lopers, maar na een aantal onnauwkeurigheden moest ook hij in het zand bijten. Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, liet Fabian Hulpia zijn knap opgebouwde winststelling tegen Brent Brug in remise verzanden en slaagde Adrian Roos aan bord 1 er evenmin in een gunstig eindspel te winnen. De remise van Frederic Verduyn was het gevolg van taai verdedigen door zijn opponent. Harry won uiteindelijk als enige.
Dan moeten we het in de volgende ronde tegen de koploper maar doen. Dat zou niet de eerste keer zijn.
HWP 2   HMC Calder 2   3-5
1 Adrian Roos Lars Vereggen ½-½
2 Wouter Ghyselen Mischa Senders 0-1
3 Fabian Hulpia Brent Burg ½-½
4 Renzo Ducarmon Frank van der Put 0-1
5 Kees Nieuwelink Thomas Mollema 0-1
6 Maarten Rademakers René Olthof ½-½
7 Frederic Verduyn Eric de Moor ½-½
8 Harry Provoost Justin Senders 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Geen remise in HWP 3 - Goes

Een compromisloze vechtwedstrijd werd het in HWP 3 – Goes met partijen op het scherp van de snee tot het verre eindspel. Er waren vijf wedstrijden in ’t Meulengat maar de rijen tafels van de andere wedstrijden waren reeds lang afgeruimd toen de laatste partijen van HWP 3 eindigden. Met een mooie uitslag voor ons trouwens.

Etienne van Leeuwen, Rudy van de Wynkele en op de achtergrond Andre Galle in de Zeeuwse derby tegen Goes I. Foto: René Olthof


Emile had moedig bord 1 voor zijn rekening genomen maar moest in de eerstebordspeler van Goes toch zijn meerdere erkennen. De overwinning van Rudy die daarna kwam was een opsteker, eindelijk nog eens een goede partij bekroond met winst. Met zijn broer ging het iets minder goed, Eric bleek met een verloren eindspel opgezadeld zodat Goes terug op voorsprong kwan. Bert bracht de bordjes weer in evenwicht door zijn zegereeks verder te zetten, zij het met enig geluk zei hij zelf na afloop. Maar het is een waarheid als een koe, het geluk bezoekt meestal de beste speler. Wie geen geluk had was Etienne die na een minder gelukkige opening gans de partij tot in het verre eindspel achter de feiten moest aanhollen. Stand 2-3 voor Goes maar geen paniek, de laatste drie partijen stonden duidelijk gewonnen voor ons. Andre kon een dameeindspel met twee pionnen meer afronden. Jim had een glad gewonnen toreneindspel dat hij diende uit te spelen tot de promotie. Marc had een stuk minder maar veel pionnen meer, toen zijn tegenstander een stuk moest teruggeven om twee verbonden vrijpionnen te elimineren was het resterendeeindspel nog slechts een kwestie van techniek en wat tijd. Eindverdict 5-3 dus met als bijkomende bonussen de klassementen. In het ploegenklassement staan we tweede en is alles nog mogelijk als we volgende ronde scoren in de uitmatch tegen de derde in de stand. En in het individueel klassement staan Marc en Bert samen met een IM aan de leiding met 6 op 7. Er komen dus nog twee spannende ronden

HWP 3   Goes   5 - 3
1 Boucquet E 1836 Grochal J 2204 0-1
2 Feys B 2044 le Clercq M 1949 1-0
3 Lacrosse M 2201 van de Braak R 1911 1-0
4 van de Vreede J 2005 Burgerhoff R 1893 1-0
5 Van Leeuwen E 2091 Nieuwenhuysen L 1966 0-1
6 Van de Wynkele R 1981 de Bock R 1901 1-0
7 Van de Wynkele E 2007 Welten H 1855 0-1
8 Galle A 1921 van de Braak J 1840 1-0

Auteur: Etienne Van Leeuwen


HWP 4 hard onderuit in Zierikzee

Nog niet zo lang geleden wonnen we met veel moeite van ZSC 1. Maar de hoofdklasse competitie is dubbelrondig, vandaar dat we op 16 februari 2013 de return moesten spelen in Zierikzee.
We begonnen met een snelle overwinning van Tom Lammens op Martin Krijger. Tom was meegegaan om ons uit de nood te helpen, toen we moeite hadden om een achtste man te vinden. Blijdschap alom, dat juist Tom de score opende. Herman van de Wynkele scoorde vervolgens een halfje omdat zijn tegenstander met wit geen krimp gaf. Jammer dat de ter elfde ure opgeroepen Gilbert Ongena ineens onderuit ging in een stelling die op het eerste gezicht veelbelovend was. Nick Wegman had geen enkele reden om de zaak te forceren, waarna we het met de 2-2 tussenstand moesten doen. Henk de Ridder was aan het wankelen, nadat hij een slechte opening van zijn tegenstander niet had afgestraft. Hij stond een pion voor, maar Aangeenbrug had heel veel compensatie en die compensatie werd Henk fataal.
Miguel van de Vaerd dacht dat er niet meer in zat dan remise in het ontstane eindspel. Intussen had Bart de Vogelaere remise geweigerd vanwege dat stelling bij Adrie den Hamer die hopeloos was. In de climax die vervolgens ontstond was het bij Miguel remise geworden, had Bart zich laten matzetten en had Adrie geen enkel valletje meer bij groot materieel overwicht van zijn tegenstander.
We hebben nu een veldslag verloren, maar de oorlog nog niet. We hebben alles nog in eigen hand, maar dan moeten we de komende 3 wedstrijden allemaal winnen.
ZSC 1   HWP 4   5,5-2,5
1 Hans Aangeenbrug 1951 Henk de Ridder 1818 1-0
2 Bas van de Graaf 1812 Herman v.d. Wynkele 1962 ½-½
3 Kedem Gutkind 1807 Adrie den Hamer 1841 1-0
4 Rick v.d. Breevaart 1745 Miguel v.d.Vaerd 0000 ½-½
5 Martin Krijger 1785 Tom Lammens 1804 0-1
6 Jan de Graaf 1707 Nick Wegman 1660 ½-½
7 Arend Bandsma 1678 Gilbert Ongena 1574 1-0
8 Bart Hertog 1515 Bart de Vogelaere 1731 1-0

Auteur: Henk de Ridder


Schaak Grens Toernooi ronde 7

Ronde 7 van het Schaak Grens Toernooi vond plaats op vrijdag 15 februari 2013 te Wachtebeke.
Er werd aan 7 borden geschaakt.
Henk de Ridder speelde remise tegen Mark Zootjes(Landau).
Cor Provoost won met een gambiet partij van Jos van Bellen (geen clublid).
In de partij van Manuel Colsen ging er in het begin iets mis. Manuel raakte na enkele zetten te snel de c-pion aan, waardoor hij een kwaliteit en een pion verloor. De partij duurde erg lang en uiteindelijk kon Manuel nog met eeuwig schaak en dus remise ontsnappen.
Nick Dubbeldam (Landau) gaat aan de leiding in het klassement.
Ronde 8 vindt plaats op vrijdag 22 maart 2013 te Axel.

* = Nationale rating
zonder * = Fide rating
Schaak Grens Toernooi 2012-2013   Ronde 7  
1 Wesley Vandesteene (Wachtebeke) 1213* Nick Dubbeldam (Landau) 2105 0-1
2 Mark Zootjes (Landau) 1578* Henk de Ridder 1830* ½-½
3 Cor Provoost 1632* Jos van Bellen (geen club) 0000 1-0
4 Patrick Claeys (Wachtebeke) 1520* Manuel Colsen 1655 ½-½

Auteur: Manuel Colsen


HWP A levert uitstekende prestatie tegen Landau A

HWP A luisterde vrijdag 15 maart jl. de opening van De Statie in Sas van Gent op met een overwinning op het sterker geachte Landau A, meestal een moeilijke tegenstander voor HWP. Nadat de borden 2, 3 en 4 remise maakten tegen sterkere tegenstanders kon Kees de genadeklap uitdelen door een overwinning op Theo de Putter.

-----------------------------------------------------------------------------

Op de heenweg naar Sas gebeurde er helemaal niets. We keken wat uit het raam en reden de brug bij Sluiskil over.
Toen gingen we een lokaal binnen en ook daar keek ik even uit het raam.

Toen gingen we schaken.

Ondergetekende was op bord 3 als eerste klaar. Ditmaal verknalde ik het niet in de opening en kwam zelfs beter te staan, zeker na pionwinst.
Op het eind van de partij zat er echter een eeuwig schaakje in, waardoor remise een feit was.

Cees op bord 2 had dan op het laatst wel twee pionnen meer, maar de verkeerde kleur loper om er profijt van te trekken, waardoor het ook hier remise werd.

Daarna sloeg Nieuwel toe op bord 1, in Schotse opening die hij zelf wat had aangepast. Theo verloor een paard, kreeg daar weliswaar twee pionnen voor terug, maar dat bleek in het eindspel te weinig. Een punt voor Kees en dus voor ons.

Cor zou nu de winst kunnen veilig stellen door remise te maken.
Zwart had nog slechts een dame, en een koning die een eind weg stond van waar het allemaal gebeurde.
Cor had alleen nog een pion, op a7, en de koning precies op de juiste plaats: op a8 en de velden daaromheen, zodat zwart schaak kon geven wat hij wilde maar er niet meer in zat dan remise.

Hiermee pakte HWP A de volle twee punten.
Op de terugweg reden we weer over de brug van Sluiskil.


hwp A   landau A   2,5 - 1,5
1 Kees Nieuwelink 2148 Theo de Putter 1866 1-0
2 Cees Smits 1630 Wim Sinke 1814 ½-½
3 Jelle Vanhijfte 1595 Ronald de Pooter 1837 ½-½
4 Cor Provoost 1643 Mark Zootjes 1581 ½-½

Auteur: jelle vanhijfte