Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP 50+ toernooi 2015 (verslag en eindstand).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Competitieverslagen van ronde 8 van seizoen 2010-2011

Wageningen - HWP: weinig - veel

Na de laatste mail van Marnix was er nog slechts één vraag onbeantwoord. Wie was nu toch de ploegkapitein tegen Wageningen? In de auto naar het slagveld ontspon zich zo een eerste gevecht; een machtsstrijd voor het leiderschap waarin het recht van de sterkste zegevierde. Niemand minder dan STEVEN GEIRNAERT werd verkozen tot de grote leider; voor deze cruciale match voor promotie was de keuze voor een geboren leider, boven een oproerkraaier die de wedstrijdformulieren reeds had trachten te verdonkeremanen, inderdaad aangewezen. Voor aanvang veroorzaakte de grote leider reeds enige verwarring door de namen van borden 7 en 8 op het formulier om te draaien, maar met het koelbloedig aanbrengen van twee pijltjes wist hij dit euvel stijlvol en met klasse te verhelpen. In de wandelgangen werd gefluisterd dat dit niet slechts een eerste manoeuvre was om de concurrentie een rad voor de ogen te draaien, maar veeleer een nieuwe manier betrof om het wedstrijdformulier op te dirken.
De match zelf leverde de leider al na amper een uur het recht op 2 pinten van Koen. De éérste pint omdat Koen zonder toestemming van The One remise had genomen. Een tweede pint omdat Koen niet wist wie The One was. Een snelle remise tegen Timman... we verwachten meer van onze SCIM!
Het eerste eendje rolde uit de band van Helmut. De manier waarop hij zijn centrum liet rollen deed denken aan het pletten van een vlieg. Impressive stuff!
Niet lang hierna vulden Hans en onze gniffelende gnoerijdende gnoom de eendenvijver verder aan. Afek schoot een bok, het verkeerde dier, tegen onze gnoom, terwijl Hans gewoon weer zijn bezem had bovengehaald. Prompt won Tieme een tijdnoodsduel waarin hij weer verloren had gestaan, maar zich desalniettemin nooit veel besognes gemaakt had. Ook Wouter zette de puntjes op de i door er met de dame van David vandoor te gaan, na een hele partij druk uitgeoefend te hebben. Wageningen wist vervolgens zijn score wat op te kalefateren toen Johan het onderspit moest delven na een complexe strijd. Onder luid tromgeroffel van Koen vochten de overige strijders ondertussen een steeds bitterder wordende oorlog uit. Thibaut, die gevraagd had iets hoger te zitten dan de ronde ervoor en prompt van bord 9 naar bord 2 gekatapulteerd werd, had in een sterke partij enkele kansen laten liggen om een remise-eindspel te laten eindigen in remise. De kapitein heeft echter geen vraag gehoord? Terwijl Thibaut nochtans aanwezig was geweest bij de voorafgaande machtsstrijd die had uitgemaakt dat niemand minder dan STEVEN GEIRNAERT de ploegkapitein zou zijn? Dos cervesas por favor!
The One mocht na een episch duel tegen een tegenstander die op voorbaat al gedoemd was te moeten vechten tegen de Bierkaai de score aandikken. De laatste gladiator onzer strijdkrachten moest de score helaas weer wat aanlengen, na een spannende partij met wisselende kansen.
Na deze verpulvering staan we terug waar we horen te staan: numero uno, number one, numéro un, Nummer Eins...
Volgende ronde dit verpulveringsproces verderzetten, de eendenvijver uitbreiden zeg maar, met ijzeren determinatie en one big fist; onder luid tromgeroffel, dat is het enige wat ons nog scheidt van meesterklasse. En met zo'n schitterende kapitein kan dat moeilijk nog mislopen.
Tot volgende keer, en zet de flessen maar gereed!

de lakei van STEVEN GEIRNAERT

  Wageningen 1 VLG Advocaten   HWP Sas van Gent   3-7
1 GM Jan Timman 2566 IM Koen Leenhouts 2373 ½-½
2 FM Sander van Eijk 2365 FM Thibaut Vandenbussche 2301 ½-½
3 Bert Torn 2140 IM Helmut Cardon 2378 0-1
4 Hendrik Marks 2254 FM Steven Geirnaert 2369 0-1
5 IM Yochanan Afek 2242 FM Thibaut Maenhout 2355 0-1
6 David van Eekhout 2140 Wouter Gryson 2130 0-1
7 Erwin Oorebeek 2103 Hans Groffen 2186 0-1
8 Kees Stap 2040 FM Gunter Deleyn 2263 1-0
9 Jeroen Franssen 2093 FM Johan Goormachtigh 2211 1-0
10 Fred Jonker 2159 Tieme Verlinde 2167 0-1

Auteur: de lakei van STEVEN GEIRNAERT


HWP 2 virtueel kampioen

Het tweede was weliswaar niet op volle sterkte naar Moerkapelle getogen, maar ruimschoots goed genoeg om de Zuid-Hollanders terzijde te schuiven. De overwinning betekent dat HWP 2 eigenlijk al kampioen is. Sliedrecht kan ons nog inhalen, maar dan moeten ze in de laatste ronde met heeeel veel verschil van Souburg winnen, en wij moeten heeeel dik van Goes verliezen, en dat gaat gewoon niet gebeuren.

Het tweede stond al snel op een 2-0 voorsprong. Aan het eerste bord verpletterde ondergetekende de Moderne Verdediging die de Moerkapellenaar hem voorschotelde. Fabian Hulpia nam aan bord 2 een berekend risico en kreeg inderdaad de plus waarnaar hij op zoek was, zodat het punt niet lang daarna kon worden opgetekend. Jim van de Vreede, die we in feite bezwaarlijk nog invaller kunnen noemen, vergrootte vervolgens de voorsprong door na veel spektakel af te wikkelen naar een eindspelletje. Dan weten wij wel wat er gaat gebeuren.
Dat Manuel Colsen het niet kon bolwerken en als enige verloor, lijkt niet verrassend, maar gezien het spelbeeld had er wel degelijk meer ingezeten.
Het vierde volle punt kwam op naam van John Gommers, die ergens na de tijdcontrole was vergeten zijn klok in te drukken en dus ten tweede male in tijdnood kwam nadat zijn tegenstander in half uur in zijn tijd had nagedacht. Niet echt sportief. John zette echter alles op alles, sprak zijn laatste krachten aan en trok het punt uiteindelijk op het droge. Niet slecht voor iemand uit de jaargang '39, stamelde hij nog.
De resterende partijen eindigden na avonturen over en weer in remise. In de laatste ronde kunnen we het dus officieel maken. HWP 2 speelt volgend jaar weer in de tweede klasse.
Moerkapelle   HWP 2   2,5-5,5
1 H. van Elteren 1951 K. Nieuwelink 2180 0-1
2 G. van Ommeren 2021 F. Hulpia 2139 0-1
3 J. van Elteren 1984 H. Provoost 2057 ½-½
4 W. Vroegindeweij 1983 M. van der Zalm 2006 ½-½
5 A. Luinenburg 1896 J. van de Vreede 1986 0-1
6 B. Weijermars 1970 F. Snijders 1971 ½-½
7 D. Bac 1972 J. Gommers 1897 0-1
8 M. Vroegindeweij 1865 M. Colsen 1511 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 schiet net tekort

Na een lange, lange reis kwamen 7 mannen van HWP 2 uitgeput aan in Wijk aan Zee. De achtste, Frans Snijders, speelde een thuiswedstrijd. Tijdens de match was hier helaas weinig van te merken, want de partij van Frans werd vooral gekenmerkt door zeer lang nadenken over slechte zetten en het miraculeus halen van de eerste tijdcontrole via 10 zetten in 45 seconden. De stelling die toen resteerde, bood echter weinig tot geen hoop meer. Na de nederlaag van Frans stond het 4-3, meen ik. Zelf was ik als eerste klaar met remise na een zetherhaling, die ik niet uit de weg meende te kunnen gaan. Achteraf bleek dat ik vrijwel winnend voordeel had, maar dat had ik gewoon niet gezien. Niet veel later volgde een solide remise van Jim. Toen duidelijk werd dat Adrian aan het eerste bord Sjoerd Plukkel aan het wegspelen was, tekende een sensatie zich af, temeer daar broer David good-old Bart-Piet Mulder met een listig pionoffer in de problemen had gebracht. Deze partijen werden inderdaad fraai gewonnen door de onzen, maar aan de overge borden ging het ouderwets mis. Wouter was prima uit de opening gekomen, maar na een misrekening moest hij in de remmen. Helaas kon hij de partij niet houden. Inmiddels had Maarten Rademakers in een scherpe Sveshnikov de juiste voortzetting gemist en ging ten onder, zodat alles op de schouders van Marnix kwam te rusten. In een gelijkstaand eindspel had de teamleider hem verboden remise aan te nemen, waarna hij via werkelijk voortreffelijk spel een steeds groter voordeel verwierf. Toen het moment van oogsten daar was, gaf Marnix - o treurnis - plots een toren weg. Gruwelijk gewoon.
De Wijker Toren   HWP 2   5-3
1 Sjoerd Plukkel 2304 Adrian Roos 2099 0-1
2 Dennis Ruijgrok 2271 Wouter Ghyselen 2045 1-0
3 Rick Duijker 2207 Kees Nieuwelink 2190 ½-½
4 Jmmy van Zuthpen 2146 Maarten Rademakers 2034 1-0
5 Bart-Piet Mulder 2188 David Roos 2010 0-1
6 Thomas Broek 2167 Marnix van der Zalm 2065 1-0
7 Peter Uylings 2111 Jim van de Vreede 2005 ½-½
8 Arjan Wijnberg 2110 Frans Snijders 1921 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 3 definitief gered

HWP 3 kreeg van de voorzitter sterke invallers om de afwezigheid van twee titularissen te compenseren en bedankte daarvoor met de kleine overwinning die voldoende was voor wiskundige zekerheid van behoud. De voorbereiding verliep voorspoedig, de reis verliep voorspoedig, de tegenstander had niet zijn sterkste opstelling op de been gekregen en de wedstrijd verliep voorspoedig. Na vlugge remises van Gert en Maarten scoorde Etienne het eerste punt, hij zag zijn tegenstander onvoldoende verweer bieden in een scherpe opening. Sadik had de pech een speler te treffen die normaal aan het topbord speelt, zijn tamme opening werd afgestraft. Herman koos toen eieren voor zijn geld en aanvaardde remise. Maar Andre, die zich met zwart aan bord 2 opgeofferd had, stond moeilijk en toen hij ook nog in tijdnood kwam was het pleit vlug beslecht in zijn nadeel. Eén punt achterstand dus met nog twee partijen aan gang. Maar het waren wel onze zware kanonnen die nog speelden. Zowel Walter als Marc waren in het voordeel en in de aanval en deden wat van hen verwacht werd: winnen. Aldus konden na vier uren spel de boeken gesloten worden. HWP 3 wint en is gered, De Drie Torens moeten er nog voor spelen in de laatste ronde tegen Landau. En toen bleek dat HWP 2 de promotie binnen heeft en HWP 1 deze ook nog in eigen hand heeft was het helemaal een mooie dag voor HWP
De Drie Torens   HWP 3   3.5-4.5
1 Panjoel B 2065 Tonoli W 2147 0-1
2 van Huygevoort B 2053 Galle A 2053 1-0
3 Leemans H 2020 Lacrosse M 2198 0-1
4 van Loy R 1979 Van Leeuwen E 2066 0-1
5 Feelders A 2006 van Rij G 2002 ½-½
6 Jansen A 1958 Van de Wynkele H 1948 ½-½
7 Kocken W 2068 Bajraktari S 1939 1-0
8 Douwes J 1860 De Vleeschauwer M 1837 ½-½

Auteur: Etienne Van Leeuwen


HWP 4 koel naar overwinning

Op 9 april 2011 vertrok HWP 4 naar Middelburg om Middelburg 2 te bestrijden in de ZSB Hoofdklasse.
Door allerlei omstandigheden konden slechts 3 basisspelers worden opgesteld. Gelukkig konden de 5 overgebleven plaatsen ingenomen worden door spelers van het vijfde. Deze spelers waren direct na de start ingeburgerd, zodat het binnen de kortste keren een echte wedstrijd werd.
Routinier Cor Provoost bezette bord 5 en deed zijn uiterste best in de opening een paar pionnen te offeren. Tegenstander de Bock nam genoegen met 1 pion, die hij later weer verloor, doch Cor had geen interesse in deze pion en bleef maar aanvallen. Fataal, want de Bock sloeg de aanval af, zodat we met een nul begonnen. Niemand was onder de indruk van de slechte start. Henk de Ridder kreeg een remise-aanbod in een iets mindere stelling, hetgeen hij op grond van de onstane stellingen op de andere borden aannam. Vlak daarna gaf de tegenstander van Adri den Hamer op in een hopeloze stelling. De stand was weer gelijk. Cem Ensari speelde alsof hij altijd in dit team speelde, maakte er een heksenketel van, maar nam het remise-aanbod te snel aan. Vlak daarna zag hij dat hij gewonnen stond. Er bleven 4 veelbelovende stellingen over. Toch ging er eerst nog een schok door het team omdat Gilbert Ongena zichzelf de das omdeed door het ontstane eindspel zelf om zeep te helpen. Toen de tegenstander van Emile Boucquet eindelijk opgaf waren alle ogen gericht op Jelle en Rudi. Jelle, de man die er aan komt bewees nu ook onduidelijke toreneindspelen in winst te kunnen omzetten. De geslepen Rudi Pauwels had intussen zijn stelling dusdanig ontworpen dat hij remise kon pakken om de overwinning veilig te stellen. Tegenstander Jos de Jager zag niets in een alles of niks spelletje en nam het aanbod aan. De combinatie team 4 en 5 draaide als een geoliede machine.
Middelburg 2   HWP 4   3,5-4,5
1 R. Lauer 1730 A. den Hamer 1862 0-1
2 A.J. van Haaften 1662 H. de Ridder 1835 ½-½
3 J. de Jager 1614 R. Pauwels 1750 ½-½
4 A. Jonkheer 1652 J. Vanhijfte 1421 0-1
5 M. de Bock 1658 C. Provoost 1615 1-0
6 J. Frijhoff 1373 E. Boucquet 0000 0-1
7 H. Geertse 1360 C. Ensari 0000 ½-½
8 M. Nellen 0000 G. Ongena 1538 1-0

Auteur: Henk de Ridder


HWP 5 vergroot kampioenskansen

Met nog twee ronden te spelen heeft HWP 5 goede zaken gedaan in de strijd kampioenschap. Door een 0.5-3.5 overwinning op vrijdag 29 april 2011 in Het Palet te Middelburg op achtervolger Middelburg 3 zijn de kampioenskansen fors gestegen.

De schaakambities van teamleider Manuel Colsen hadden zich tegen hem gekeerd en hij was niet bevoegd mee te spelen door te veel optredens in een hoger HWP-team. Bovendien had hij een bruiloft, wellicht in Londen, maar hij was er hoe dan ook niet bij. Cor legde al snel een verband tussen Manuels afwezigheid en de glorieuze overwinning en mompelde iets van ‘vandaar’ en ‘leien dakje’.

De score werd op bord 1 geopend door Sadik Bajraktari, die al vroeg in de partij een toren tegen een loper offerde, maar die loper, samen met de andere, was sterk genoeg voor de zege. Op bord 2 belandde ondergetekende, in een redelijk saaie partij, in een dame-eindspel met een pion meer, en later nog een pion meer. En die twee pionnen stonden in het centrum en hadden vrij baan. Op eeuwig schaak moest wel gelet worden. Dat gebeurde ook. 0-1 derhalve. Cor speelde een Noords, niet Noors, gambiet en richtte een waar slagveld aan op bord 3. 1-0 voor Cor, maar in voetbaltermen was het minstens 4 of 5-0. Gilbert begon niet goed, hij herstelde zich echter en besloot het remise-aanbod van zijn tegenstander aan te nemen.

Met nog twee ronden te gaan heeft HWP 5 nu twee matchpunten en vele bordpunten meer dan Middelburg 3. Tegen Goes, op 14 mei a.s. in Sluiskil, is het vijfde bij winst kampioen.
Middelburg 3   HWP 5   0.5-3.5
1 M. Nellen 0000 S. Bajraktari 1939 0-1
2 P. Gillissen 1381 J. Vanhijfte 1422 0-1
3 J. Boone 1316 C. Provoost 1619 0-1
4 J. Frijhoff 1419 G. Ongena 0000 ½-½

Auteur: Jelle Vanhijfte